Borduurtjes van mijn moeder

Toen mijn ouders vorig jaar kleiner gingen wonen, moest er het een en ander opgeruimd worden.
Het handwerken heb ik niet van een vreemde, in iedere kamer bij mijn ouders hing wel iets wat mijn moeder geborduurd had. Natuurlijk hebben ze het een en ander meegenomen en hangt dat nu weer aan de muur.
Wat niet meeging heb ik meegenomen naar huis. Wat ik er mee zou gaan doen wist ik nog niet, maar ik vond het zonde dat het weg zou gaan.
Inmiddels weet ik wat ik er mee ga doen, maar voordat ik hier mee aan de slag kan, moest alles eerst voorzichtig gewassen worden. Door de jaren heen was het wel wat smoezelig geworden en ook het linnen is verkleurd, maar dat laatste is niet erg. Ik ben begonnen alles voorzichtig uit de lijsten te halen. Daarna een sopje gemaakt en alles voorzichtig uitgespoeld, op handdoeken te drogen gelegd en daarna gestreken.
Nu ligt alles weer fris op een stapeltje.
Klaar om mee aan de slag te gaan

Met deze 2 heb ik een begin gemaakt. Je ziet dat het verkleurd is, maar als ik klaar ben valt dat niet meer op.

Voor de achterkant de doos met stofjes ingedoken. Verrassend wat ik allemaal tegenkwam. Ik heb heel veel gekregen en dat komt nu mooi van pas. Dit stofje is het geworden.

De volgende stap was het in elkaar zetten. Daar had ik mijn naaimachine voor nodig en dat viel nog niet mee. Ik heb een nieuwe en eigenlijk nog niets mee gedaan moet ik tot mijn schande bekennen. Er maar eens even voor gaan zitten en het is gelukt :-)
Het eerste mini kussentje is af.

Nu de volgende nog. Ik heb er nog een met een spreuk.

He wat jammer nou, is niet helemaal te lezen. Ik ben benieuwd of jullie weten wat de hele spreuk is.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

Geit Govert

We zijn er even lekker tussenuit geweest. Een paar dagen naar Schiermonnikoog en wat hadden we een geluk met het weer. Geen spatje regen en aan het eind van de middag lekker op een terras in het zonnetje met een drankje en een hapje.

Het mandje met onafgemaakte dingen begint steeds leger te worden. Ik moet trouwens toch nog even reageren op de reacties die ik op die foto kreeg. Normaal ligt niet alles zo netjes, maar ik had het voor de foto even mooi gerangschikt hihi.
Af is geit Govert, een patroon van Christel Krukkert uit het boekje "Haakparty op de boerderij".
Ik heb hem geen bel omgedaan, maar een "zakdoek", vond ik leuker.

Verder ben ik weer aan het Annie Sloanen geweest.
Vorig jaar heeft manlief een ouderwets droogrekje voor me gemaakt (zie hier) wat nog steeds afgewerkt moest worden. Ik kon niet beslissen of het geschilderd of gelakt moest worden, dus gebeurde er niets. Met Annie Sloan in huis was ik er snel uit en nu heb ik het geschilderd en gewaxt. Ik vind het zeer geslaagd zo en ga het zeker vaak gebruiken.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

Houten droogrek

Vandaag niet iets van mezelf maar van manlief.

Mijn moeder had vroeger een houten droogrek wat ze om de kachel heen kon zetten om de was te drogen. Ik was nog een kind, maar kan me nog heel goed herinneren hoe het eruit zag. Graag wilde ik zo'n rekje en dat was voor Albert een leuke uitdaging om er zelf een te gaan maken. Hij is op internet aan het struinen geweest om te kijken hoe het eruit moest komen te zien en wat de maten zouden moeten zijn.

Hout was niet het probleem, maar de scharnieren. Hoe krijg je het voor elkaar dat je het in een U-vorm kunt zetten en toch plat op kunt bergen. Na veel gepuzzel heeft hij de oplossing gevonden en het ziet er super uit.

Het vervelendste klusje zat natuurlijk aan het eind. Het verwijderen van lijmresten.

En dit is mijn zeer geslaagde droogrek, bijna dichtgeklapt en in U-vorm.

Ik twijfel nog of ik het ga lakken om te voorkomen dat het weer in het hout gaat zitten.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

Wasknijperzak en gelukspoppetjes

Mijn naaimachine moet eigenlijk een onderhoudsbeurt hebben, maar ik heb nog geen zin om hem weg te brengen. Dus gewoon nog mee aan de gang geweest. Het resultaat: deze wasknijperzak.
Ik vind ze zelf zo leuk dat ik er zeker een ga gebruiken.

In de avonduurtjes nog een paar gelukspoppetjes gemaakt.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

Wasknijperzak

Voor de verandering de naaimachine weer eens te voorschijn gehaald.
Aan een nostalgisch droogrek hoort natuurlijk ook een nostalgische wasknijperzak.

Het droogrek heeft Albert vorig jaar voor me gemaakt. Het moet nog geschilderd worden, maar dat ga ik in het voorjaar doen als ik lekker buiten kan gaan staan.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera