dinsdag 12 mei 2020

Mochila eindelijk klaar

Eindelijk heb ik me er toe kunnen zetten de ronde mochila African Ladies af te maken.


De band was geweven en daar moesten alleen de musketons en de schuifgesp nog aangezet worden.
Het koord was af, maar de kwasten moesten er nog aangemaakt worden.
Werkjes van niets, maar je moet het wel doen.



Zoals jullie zien staat er een watermerk met copyright door de foto heen. Het is een eigen ontwerp en het patroon komt over een tijdje in de verkoop. Ik moet het nog uitwerken en dat kan even duren.

Vanmiddag keek ik op de badkamer door het dakraam naar buiten. Ik zag deze prachtige wolk.

Zien jullie er hetzelfde in als ik? Ik ben benieuwd.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

woensdag 6 mei 2020

Vliegengordijn.

Omdat het handwerken momenteel op een erg laag pitje staat, maar eens iets geheel anders.

10 Jaar geleden kochten een een Liso vliegengordijn. Je kunt het net zo breed en hoog maken als je wilt, je kunt kiezen uit vele patronen en het als zelfmaakpakket laten komen. Toen wilden we er รฉรฉn met een patroon in de kleuren bruin en ecru. Het was een hele klus om het in elkaar te zetten, maar het resultaat was er wel naar. Nu was het gordijn toch echt op. Veel plastic buisjes al vervangen, maar ook het binnenwerk, rietjes, waren aan het vergaan. Tijd voor een nieuwe dus.

Nu hebben we voor een lichte zonder patroon gekozen. We hebben deze ook al in de opening tussen atelier en bijkeuken hangen en bij de buitendeur van de bijkeuken. En ook voor het raam in de washok hangt deze variant.

Vanmiddag lekker buiten gezeten en aan het rijgen gegaan.
Je krijgt een tas met plastic buisjes
Een tas met ijzertjes
En dan rijgen maar.

Een heerlijk geestdodend werkje. Dit wordt het eindresultaat.

Ook deed ik mezelf vandaag een legpuzzel cadeau.
Ik ben een echte kattenliefhebber. We hebben er geen meer, maar afbeeldingen met katten blijven trekken. Toen ik deze puzzel zag kon ik die dan ook niet laten liggen.
Hier ga ik zo lekker mee aan de gang.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

maandag 27 april 2020

Knuffel vordert langzaam

Het haken gaat nog steeds met horten en stoten. De markten liggen stil tot in ieder geval 1 september, dus ook geen Weversmarkt in Hoorn dit jaar. De druk op voorraad is daardoor weg.
De nieuwe knuffel vordert dan ook heel langzaam, maar hij wordt wel leuk.

Het is wel puzzelen met het garen. Ik gebruik aangebroken bolletjes en kom af en toe wat tekort. Dan is het even creatief zijn. De schouderband zijn wat smaller geworden en ook bij de armpjes ga ik het iets anders doen omdat het grijs op is. Ik ben daarom beide armpjes gelijk gaan haken om te zien hoe ver ik zou komen.

Wat genieten we van het mooie weer. Op deze manier is thuiszitten niet zo erg.
Hoewel we er woensdag toch even uit wilden. We zijn naar de Oostvaardersplassen gereden en daar heerlijk gelopen. Even iets anders dan de dagelijkse ronde vanuit huis. En het was er erg rustig, dus dat was ook geen probleem.



De kar is gelukkig weer gemaakt en staat, als het weer het toelaat, vrolijk aan de weg. Het doek is nu alleen een afdakje en aan de zijkant maak ik, als het niet te hard waait,  een kleine parasol. Ik moet hem nu iets vaker bijdraaien om de zon tegen te houden, maar het gaat nu goed en de verkoop loopt lekker.

Iedereen een fijne Koningsdag thuis en blijf gezond.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

vrijdag 17 april 2020

Nieuwe knuffel

Deze week begon ik heel enthousiast aan een nieuwe knuffel.
Het lijkt nog nergens op. Ik heb ook nog oren gehaakt en toen viel het weer stil.
Ik denk dat ik een langdurig project gaat worden. ๐Ÿ˜€๐Ÿ˜€

Maar ik heb niet stil gezeten hoor. De kar aan de weg is een succes. Ik ben weer aan het bijmaken geweest. De vriezer is gelukkig nog aardig gevuld en de buurvrouw hielp me aan rabarber. Ik heb weer aardbeien, kersen, perzik en rabarber-aardbei in voorraad.

Iedere dag dat de kar er staat wordt er meegenomen en iedereen betaald netjes. Alleen ging het vanmiddag mis met de kar. Er stond veel wind en door het doek kreeg de wind te veel vat op de kar en ging deze om. Helaas is de staander gebroken en moet manlief dat eerst maken voor de kar weer aan de weg kan. En dan moet het doek aan de achterkant ook weg, want anders blijft de wind een probleem. Maar even kijken hoe het dan met de zon gaat, want die vol op de potjes is ook niet goed.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

zaterdag 11 april 2020

Koord en band

Door het wegvallen van alle markten is mijn zin in haken ook verdwenen. Ik heb blijkbaar toch echt een stok achter de deur nodig om iets te maken.
Ook de mochila schiet niet echt op. Ik heb inmiddels het koord, op de kwasten na, af. Dit is het geworden

Ook de schouderband is geweven

Nu de afwerking nog. Misschien dat dat er de komende dagen van gaat komen. Wij doen helemaal niets dit weekend. Misschien een stukje fietsen of ons dagelijkse rondje lopen, maar dat is het dan wel.

Maar ik verveel me niet hoor. De zijtuin is vreselijk verwilderd en die zijn we aan het leeghalen.

Nog een flink klus, er staat veel troep in met wortelstokken, wat een ellende. Maar daar hebben we nu mooi de tijd voor. Ook moet ik echt aan de gang met de moestuin, staat nog niets. Alleen tuinbonen gezaaid maar die komen nog niet op. In de kas tomaten voorgezaaid die verspeend kunnen worden.

En lekker lezen in het zonnetje is ook niets mis mee.

Maak wat van de Paasdagen, zorg goed voor elkaar en blijf gezond.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

zondag 5 april 2020

West-Friese stalletjes

Op Facebook is er een groep: West-Friese stalletjes langs de weg. Ik ging eens kijken op deze pagina en heb me aangemeld als lid. Omdat de markten voor mij nu helemaal stil liggen wordt mijn voorraad jam niet minder en dus bedacht ik om de kar aan de weg te gaan zetten en op de pagina een foto met tekst waarin adres vermeld staat te plaatsen.

Ik werd opgenomen op de kaart zodat ik te vinden zou kunnen zijn.
De kaart is te vinden op: verkoopstalletjes. Neem hier maar eens een kijkje, dan zul je zien dat er veel te koop is langs de weg.

Gisteren waren de mensen nog druk in en om huis en verkocht ik niets, maar vandaag ging het lekker. Zelfs iemand uit Den Helder die een ronde aan het rijden was om stalletjes af te gaan, zo leuk!

De kar staat voorlopig ieder dag aan de weg, we kunnen en mogen voorlopig toch nergens heen.
Ben je toevallig in de buurt, kom kijken voor een lekker potje jam.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

donderdag 2 april 2020

Jarig

Gisteren was ik jarig en ben ik 60 geworden.
We hadden een tijdje terug bedacht wat we zouden gaan doen, ik vier het nooit.
Ik ben 30 geworden in Parijs en het leek me wel apart om ook 60 te worden in Parijs. Maar dat leek moeilijk te realiseren, manlief kan aan het begin van de maand moeilijk vrij nemen. Daarna dachten we aan Londen ergens kort na 1 april maar ook dat viel al snel weer af, omdat we het toch lastig vonden verder van huis te zijn, gezien gezondheid van vader en schoonmoeder. Het zou iets worden in Nederland tot het coronavirus roet in het eten gooide.

Nu waren we saampjes thuis en hebben we er samen maar wat van gemaakt.

Van manlief een kaart om de leeftijd er lekker in te wrijven ๐Ÿ˜€๐Ÿ˜€, maar ook een prachtige bos bloemen.
Van schoonzus en zwager ook een mooie kaart met mijn leeftijd

Toen ik ‘s ochtends beneden kwam keek ik naar buiten en zag dit:
Onze lieve buurtjes wilden deze dag toch niet in stilte voorbij laten gaan, dus om 1.00 ‘s nachts dit in de achtertuin voor de tuindeuren opgehangen. Kon niet vroeger omdat wij zo laat naar bed gingen ๐Ÿ˜‚๐Ÿ˜‚

Verder appjes, berichten op Facebook en kaarten.
Van die laatste wil er 4 laten zien van creatieve mensen. Zo leuk om te krijgen, je ziet dat er echt aandacht aan is besteed.

Van lieve vriendin Angelique de kaart rechtsboven, zoals altijd weer een plaatje. Zij kwam de kaart persoonlijk brengen met een mooie bos bloemen, iets fleurigs in deze sombere dagen.
Linksboven van blogvriendin Daphne, die een beetje in de war was en dacht dat ze een andere gestuurd had. Maar deze is ook erg mooi en fleurig.
Ook de beide andere zijn met veel liefde gemaakt maar noem ik niet bij naam omdat zij niet in blogland verkeren.

Van dierbare vrienden in Frankrijk een kaart via Greetz met een mooie collage van foto’s van mij en mijn bezigheden.

Mijn vader had manlief gevraagd of hij voor een mooie bos bloemen wilde zorgen wat deze natuurlijk met liefde deed. Ik vond dit heel bijzonder. Het is voor hem mijn eerste verjaardag zonder zijn vrouw, mijn moeder. Zo lief dat hij daar dan toch aan denkt. ❤️

Maar misschien wel het hoogtepunt van de dag was een videobelletje met mijn vader, geregeld door de thuiszorg. Hij had gezegd dat hij het zo jammer vond hij me niet had kunnen zien en toen hebben zij dit geregeld. Ik ben die meiden zo dankbaar hiervoor. Als we weer die kant op gaan neem ik een hele grote bos ๐ŸŒท๐ŸŒทvoor ze mee.  Het is heel lastig als je 180 km uit elkaar zit, zeker nu. Hij was zo onder de indruk dat hij er vannacht slecht van geslapen had, de lieverd.

Als al deze ellende achter de rug is gaan we deze dag alsnog vieren zoals we het anders gedaan zouden hebben, ik ben het hele jaar 60 tenslotte. En we zijn gezond en dat is momenteel het belangrijkste.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

vrijdag 27 maart 2020

Bizarre tijden

Ik ben er nog en we zijn beiden gezond. Van de griep zijn we helemaal hersteld en we hopen het Coronavirus buiten de deur te houden. Boodschappen doe ik maar 2 x in de week en verder kom ik nergens. Uitleven kan ik me in de tuin. We zitten op klei en door het slechte weer is die giga dicht geslagen, dus spitten maar.

Ik merk wel dat ik onbewust met de hele situatie bezig ben. Thuis is het anders dan normaal. Manlief werkt al vanaf begin deze maand thuis en dat is aan de ene kant wel gezellig, zit ik niet alleen, maar het beperkt ook. Maar alles voor de veiligheid.

Handwerken doe ik heel weinig. Ik kan me er niet echt toe zetten. De motivatie ontbreekt een beetje nu alles stilligt.

Ik heb wel iets om te laten zien. De tas waar ik aan begonnen was en waar ik de vorige keer de bodem van heb laten zien is flink gevorderd. De buidel is af.
Wederom niet te dichtbij gefotografeerd, omdat dit een eigen ontwerp is en ik het wil gaan uitwerken voor de verkoop.
Nu nog het koord en de schouderband. Ik had hier al patronen voor, maar die moet ik aanpassen. De winkel waar ik katoen koop is gesloten en ik moet even kijken hoe ik uitkom met de katoen die ik in huis heb.

We wandelen wel iedere dag, een ronde in de directe omgeving. En omdat we op het platteland wonen komen we dan maar weinig mensen tegen.
Toch even lekker in beweging in de buitenlucht en het zonnetje op je gezicht voelen.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

zaterdag 14 maart 2020

Nieuw eigen ontwerp

De griep die ons te pakken kreeg is hardnekkig in de nasleep. We zijn nog steeds aan het hoesten en snotteren. En dat in deze tijd van Corona. Bang om het virus te krijgen ben ik niet, maar het voelt wel raar als je in de supermarkt loopt en je krijgt een hoestbui. Die supermarkt, dat is ook wat. Mensen hamsteren als idioten en ik vraag me echt af wat men, met name, met zo veel toiletpapier moet. 
Thuis is het ook vreemd, manlief volgt advies van werkgever op en werkt thuis. Gelukkig kan dit, maar het voelt toch raar. 
Maar goed, we houden ons maar aan de richtlijnen en zullen wel zien waar het schip strandt. 

Ik ben weer met een nieuwe Mochila begonnen. Dit keer weer een eigen ontwerp. Na de African Ladies ovaal gemaakt te hebben wilde ik deze ook in het rond maken. Ik heb het patroon aangepast en een nieuwe bodem ontworpen. Deze laatste is al even klaar maar ik was er nog niet eerder toe gekomen om te plaatsen. Zoals jullie snappen heb ik dit niet al te dichtbij gefotografeerd ๐Ÿ˜‰. 


De kleuren zijn ongeveer hetzelfde als de ovale: bruin, rood, oranje, geel en ecru. Deze keer gebruik ik Scheepjes Catona , de vorige tas was met Phildar Coton 3.
De zijkant is ook al bijna klaar, maar die foto moet ik nog maken. En daar wacht ik mee tot deze helemaal af is.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera

zaterdag 7 maart 2020

Door griep geveld.

Vorig weekend voelden zowel mijn man als ik ons niet fit. Maandag lag ik met bijna 40 graden koorts in bed, de griep had toegeslagen. Veel liggen slapen, niets gegeten, alleen veel gedronken. Dat hakte er flink in. Ik krabbelde heel langzaam weer wat op en toen dook manlief het bed in, ook flinke koorts.
We zijn nu beiden weer op de been , maar o zo slapjes. Ik heb nog steeds weinig trek en ben dan ook een aantal kilo’s afgevallen. Dat is wat we altijd wel willen, maar niet op deze manier.
Al die tijd heb ik amper blogs gelezen, had er gewoon geen zin in. Ook heb ik helemaal niets gedaan en heb ik daar nu nog steeds geen zin in en puf voor.

Het enige wat ik jullie kan laten zien is de Mochila die helemaal af is en al op mijn FB pagina staat. Ik vind het zelf een plaatje geworden en gezien de reacties op FB zijn veel mensen dat met me eens.

Ik was begonnen aan een volgende, wat een eigen ontwerp is, maar daarover een volgende keer meer.
Ik ga nu even een luchtje scheppen en kruip dan weer met een boek op de bank. Langzaamaan weer aansterken en de zin in handwerken terugkrijgen.

Tot de volgende keer
Groetjes
Vera